![\"Czarno-bia\u0142a](\"https:\/\/msk.lodz.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/07\/ariadna.jpg\")
1863 – 1913<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
![\"Fotografia](\"https:\/\/msk.lodz.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/07\/Bronislaw_Wilkoszewski_\u2013_Palac_J._Kunitzera-1-1024x747.jpg\")
![\"Czarno-bia\u0142a](\"https:\/\/msk.lodz.pl\/wp-content\/uploads\/2023\/07\/fabryka.jpg\")
Pierwsze kroki w \u0141odzi zar\u00f3wno w dzia\u0142alno\u015bci zawodowej, jak i gospodarczej Juliusz Kunitzer stawia\u0142 w fabryce wyrob\u00f3w bawe\u0142nianych Edwarda Hentschla przy ul. Piotrkowskiej 72 (obecny \u201eGrand Hotel\u201d). Ostatecznie w tej firmie doszed\u0142 do stanowiska kierownika technicznego fabryki.<\/p>\n\n\n\n
W 1870 r. rozpocz\u0105\u0142 dzia\u0142alno\u015b\u0107 na w\u0142asny rachunek r\u00f3wnie\u017c w bran\u017cy bawe\u0142nianej. Swoje pierwsze 30 krosien zainstalowa\u0142 na wynaj\u0119tej powierzchni prawdopodobnie w tkalni swojego szefa. W 1875 r., do sp\u00f3\u0142ki ze szwagrem \u2013 Ludwikiem Meyerem, kupi\u0142 od Hentschla jego fabryk\u0119. Pomy\u015blna koniunktura i przyj\u0119ty profil produkcji (lekkie tkaniny we\u0142niane) oraz ogromna przedsi\u0119biorczo\u015b\u0107 obu pan\u00f3w sprawi\u0142y, \u017ce firma bardzo szybko wesz\u0142a do grona najwi\u0119kszych w tej bran\u017cy w \u0141odzi.<\/p>\n\n\n\n
Mniej wi\u0119cej w tym samym czasie Ludwik Meyer pr\u00f3bowa\u0142 zbudowa\u0107 swoj\u0105 fabryk\u0119 na gruntach \u00f3wczesnej wsi Widzew. Po rezygnacji z tego przedsi\u0119wzi\u0119cia, sprzeda\u0142 na pocz\u0105tku 1879 r. zakupione tam grunty i dotychczas zorganizowan\u0105 fabryk\u0119 za jedyne 15 tysi\u0119cy rubli. Julisz Kunitzer natomiast wycofa\u0142 si\u0119 z ich wsp\u00f3lnej firmy i fabryki przy ul. Piotrkowskiej 72. Z du\u017cym prawdopodobie\u0144stwem przyczyn\u0105 takiego obrotu sprawy by\u0142 fakt, \u017ce Kunitzer ju\u017c wtedy powa\u017cnie my\u015bla\u0142 o wsp\u00f3\u0142pracy z innym \u0142\u00f3dzkim fabrykantem, a mianowicie z Juliuszem Heinzlem. Uzyskane w wyniku rozlicze\u0144 z Meyerem \u015brodki oraz du\u017cy kredyt zdobyty w Banku Handlowym w \u0141odzi Juliusz Kunitzer przeznaczy\u0142 na swoja inwestycj\u0119 na Widzewie. Nowa fabryka \u201eros\u0142a, jak na dro\u017cd\u017cach\u201d. Do ko\u0144ca 1879 r. gotowe by\u0142y ju\u017c: prz\u0119dzalnia, tkalnia, gazownia, farbiarnia, bielnik, dwa domy murowane, cztery drewniane i inne drobne obiekty. Nasz lodzermensch zainstalowa\u0142 w fabryce a\u017c 15 tys. wrzecion i 500 krosien.<\/p>\n\n\n\n
W czerwcu 1880 r. Juliusz Kunitzer ju\u017c formalnie zwi\u0105za\u0142 si\u0119 biznesowo z Juliuszem Heinzlem tworz\u0105c Dom Handlowy \u201eHeinzel i Kunitzer\u201d z kapita\u0142em 450 tys. rubli. Heinzel zajmowa\u0142 si\u0119 sprzeda\u017c\u0105 wyprodukowanych na Widzewie towar\u00f3w, natomiast Kunitzer produkcj\u0105. Jednocze\u015bnie post\u0119powa\u0142a dalsza rozbudowa firmy. W 1888 r. do fabryki zosta\u0142a doprowadzona bocznica kolejowa od linii Kolei Fabryczno-\u0141\u00f3dzkiej. Powsta\u0142a tak\u017ce wewn\u0119trzna sie\u0107 torowa. Bardzo szybko ros\u0142o zatrudnienie.<\/p>\n\n\n\n
W lipcu 1889 r. Dom Handlowy \u201eHeinzel i Kunitzer\u201d zosta\u0142 przekszta\u0142cony w \u201eTowarzystwo Akcyjne Wyrob\u00f3w Bawe\u0142nianych Heinzel i Kunitzer\u201d z kapita\u0142em zak\u0142adowym ju\u017c ok. 3 mln rubli! Ma\u0142a wie\u015b Widzew nagle sta\u0142a si\u0119 podmiejsk\u0105, przemys\u0142ow\u0105 \u201edzielnic\u0105\u201d \u0141odzi. Tak szybki rozw\u00f3j w i\u015bcie ameryka\u0144skim stylu wymusi\u0142 na naszym lodzermenschu stworzenie ca\u0142ej infrastruktury mieszkaniowo-socjalnej dla robotnik\u00f3w tzw. \u201eWidzewskiej Manufaktury\u201d. Wzniesiono tu koloni\u0119 150 drewnianych dom\u00f3w robotniczych zwanych domkami kunitzerowskimi.<\/p>\n\n\n\n
Z czasem firma Juliusza Kunitzera zbudowa\u0142a przy obecnej ul. Niciarnianej na Widzewie kolejny du\u017cy obiekt, w kt\u00f3rym zainstalowano maszyny wraz z surowcami i p\u00f3\u0142fabrykatami. Niestety to przedsi\u0119wzi\u0119cie biznesowe przegra\u0142o rywalizacj\u0119 z \u201eNewsk\u0105 Manufaktur\u0105\u201d z Petersburga, kt\u00f3ra by\u0142a monopolist\u0105 na rynku nici wyrabianych w Cesarstwie Rosyjskim. Ostatecznie \u201eNewska Manufaktura\u201d przej\u0119\u0142a w 1900 r. \u0142\u00f3dzkie przedsi\u0119biorstwo. Ta fabryka funkcjonuje do dzi\u015b jako Fabryka Nici \u201eAriadna\u201d S.A. w \u0141odzi.<\/p>\n\n\n\n
W \u015blad za sukcesami na polu gospodarczym ros\u0142a pozycja Juliusza Kunitzera w\u015br\u00f3d \u0142\u00f3dzkiej bur\u017cuazji. Sta\u0142 si\u0119 jej nieformalnym i niekwestionowanym przyw\u00f3dc\u0105, tym bardziej \u017ce zmarli jej dotychczasowi liderzy tacy jak: Karol Scheibler, czy Gustaw Geyer, a Juliusz Heinzel mia\u0142 wieloletnie k\u0142opoty zdrowotne.<\/p>\n\n\n\n
Koniec cz\u0119\u015bci drugiej.<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
1863 – 1913<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n